Adenauer Konrad, ur. 5 I 1876, Kolonia, zm. 19 IV 1967, Rhöndorf k. Bonn, niem. mąż stanu, polityk RFN, jeden z twórców procesu jednoczenia Europy; odebrał surowe wychowanie w duchu katol.; studiował prawo i ekonomię. Od 1906 zastępca, 1917–33 nadburmistrz Kolonii z ramienia partii Centrum, 1917–18 czł. prus. Izby Panów i od 1921 równocześnie przewodn. prus. Rady Państwa. Po klęsce Niemiec w I wojnie świat. rozważał ewentualność odłączenia Nadrenii (okupowanej przez sprzymierzeńców) od Prus i utworzenia państwa nadreńskiego na wzór innych krajów Rzeszy. Powodzenie i sprawność w realizacji polityki komunalnej sprawiło, że A. był wysuwany 1921 i 1926 na kanclerza Rzeszy. Po dojściu A. Hitlera do władzy wrogi rządom nazistów, próbował powstrzymać ich rosnące wpływy w Kolonii; 1933 został zwolniony ze wszystkich stanowisk, 1934 na krótko aresztowany; utrzymywał kontakty z działaczami opozycji antyhitlerowskiej ale sam w niej nie uczestniczył, mimo to po zamachu na Hitlera VII 1944 aresztowany i kilka miesięcy więziony. W 1946–49 przewodn.